Ուժ այլև չկա

Ժամանակ առ ժամանակ բոլորս էլ հոգնածությունից չենք գտնում մեր տեղը: Սակայն հենց քնում ենք, հանգստանում, նորից առույգանում ենք: Իսկ եթե ոչ:

Սովորական, թե՞ քրոնիկական

Ներկայումս շատերից ենք լսում.«Ինձ մոտ քրոնիկական հոգնածություն է»: Իսկ, ըստ էության, ինչով է քրոնիկականը տարբերվում սովորականից: Առաջին հերթին,  երկար ժամանակահատվածն է, կես տարուց ոչ պակաս, եթե նկատվում է թուլություն, անքնություն, անտարբերություն, նյարդային գրգռվածություն և այլն: Դրա հետ մեկտեղ, հանգստյան օրերին լիցքաթափվել չի ստացվում, նույնիսկ արձակուրդներին սկսում են անհանգստացնել գլխացավերը, մկանների, ավշային գեղձերի ցավերը, զ/ճ-ն անկանոն է, վատանում է հիշողությունը:

Քրոնիկական հոգնածության ռիսկին ավելի շատ հակված են չափից ավելի աշխատասեր մարդիկ, ում աշխատանքը պայմանավորված է բարձր պատասխանատվությամբ, սթրեսային իրավիճակներով, նաև  նրանք, ովքեր դժգոհ են անհետաքրքիր և ցածր վարձատրվող աշխատանքից, վատատեսները` բնավորության պատճառով:

Չորս մեղավորները

Գիտնականները տարբեր տեսակետներ ունեն այն մասին, թե ինչից է առաջանում քրոնիկական հոգնածությունը և հետազոտությունները դեռ շարունակվում են:

Նստակյաց ապրելակերպը

Այն մարդիկ, ովքեր զբաղված են ֆիզիկական աշխատանքով, շատ հազվադեպ են տառապում քրոնիկական հոգնածությունից

Բնապահպանական ոչ բարենպաստ վիճակը

Քրոնիկական հոգնածությունն առավել բնորոշ է աղտոտված օդով մեծ քաղաքներում ապրող մարդիկ:

Կենսակերպը

Անվերջանալի վազքը, ամենօրյա լարվածությունը, որն ուղեկցվում է բացասական հույզերով, ամենահզոր հարվածն է հասցնում նյարդային համակարգին, որն այլևս չի դիմանում այդ ծանրաբեռնվածությանը:

Թուլացած իմունիտետը

Դրան են հանգեցնում, օրինակ, պարզ հերպեսի վիրուսը, նաև Էպշտեյն-Բարի վիրուսը:

Անտարբերության դիմակի տակ

Կարևոր է հաշվի առնել. այդ  մշտական անտարբերության դիմակի տակ թաքնված է ոչ միայն քրոնիկական հոգնածության համախտանիշը, այլ նաև ուրիշ հիվանդություններ. էնդոկրինային, աուտոիմուն խնդիրներ, ինֆեկցիաներ, արյան հիվանդություններ: Դրա համար, առաջին հերթին, անհրաժեշտ է հետազոտվել` արյան, մեզի ընդհանուր  և կենսաքիմիական, վիրուսային ինֆեկցիաների (հերպես, ցիտոմեգալովիրուս, հեպատիտ C և B) որոշման համար: Հնարավոր է, անհրաժեշտության առաջանա այլ հետազոտությունների, օրինակ, իմունոգրամմայի, վահանագեղձի ՈՒՁՀ-ի համար:

Ռիսկի խմբում աշխատամոլներն ու վատատեսներն են

Եթե  որևէ հիվանդություն է ախտորոշվում, բնականաբար, սկզբում այն սկսում են բուժել: Հաճախ հետազոտությունը նորմայից ոչ մի շեղում ցույց չի տալիս, սակայն դա դեռևս վերջնական ախտորոշման առիթ չէ: Թուլության, ալարկոտության պատճառը կարող է լինել վեգետաանոթային դիստոնիան, նևրոզը: Նշանակվում է բուժում, որն ուղղված է դրանց հեռացմանը: Եվ, եթե կես տարվա ընթացքում արմատական փոփոխություններ տեղի չեն ունենում, ուրեմն, կասկած չկա, որ դա, իրոք, քրոնիկական հոգնածության համախտանիշն է:

Կանոններն ու սխալները

Համախտանիշի բուժումն անհատական է, սակայն կան նաև ընդհանուր կանոններ: Բժիշկն անպայման հանձնարականներ կտա աշխատանքի և հանգստի ռեժիմի փոփոխման վերաբերյալ: Նման հանձնարարականներն անտեսել չի կարելի: Եթե սովորույթներն ու կենցաղը փոխելը բարդ է, արժե դիմել հոգեթերապևտի օգնությանը և անպայման յուրացնել աուտոտրենինգի կանոնները:

Քրոնիկական հոգնածությունից ազատվելու համար կիրառում են ասեղնաբուժություն, ֆիզիոթերապիա, բուժական ֆիզկուլտուրա: Արդյունավետ են ջրային բուժգործողությունները, կոնտրաստ ցնցուղը, թուլացնող և հիդրոմերսող լոգանքները հանքային աղերով: Որոշ կլինիկաներ առաջարկում են նոր մեթոդներ` կրիո- և օզոնաթերապիա, յոգայի մերսումներ:

Ինչ վերաբերում է դեղպատրաստուկներին, ապա բժիշկը մի քանի շաբաթվա համար նշանակում է հակադեպրեսանտների փոքր չափաքանակներ: Եթե քնի հետ կապված խնդիրներ կան, որպես կանոն, կիրառում են թույլ, բնական միջոցներ: Որոշ պացիենտներին անհրաժեշտ են իմունաշտկող պատրաստուկներ, հատկապես նրանց, ովքեր տառապում են մկանային ցավերից. ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային միջոցներ: Անպայման նշանակվում են նաև վիտամինաթերապիայի կուրսեր:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ